|
سلام بچه ها!
دیروز مادر بزرگم رفت رفت یه جای دور رفت پیش شوهرش پیش داداشش پیش پسرش رفت اونارو تنها نذاره رفت راحت بشه رفت تو آسمونا برقصه کسی که اگه مامانم خونه نبود برام مامان بود وقتی امروز رفتم تو قبر تا بگیرمش بدمش به نفر بعدی می خواستم همون جا بمونم یه آهنگ گذاشتم به نام مامان بزرگ آهنگش اشکامو جاری می کنه اولاش قشنگه + نوشته شده توسط بابک در پنجشنبه بیست و هشتم تیر 1386 و ساعت
1:28 |
سلام . دیر آپ کردم اما با حال آپ کردم
زن در طبيعت کمتر به صورت آزاد موجود است و بيشتر به صورت ترکيب با عناصر ، مانند انيدريد تکبر و سولفات خودبينی و ناز در منازل يافت می شود
بسيار شکننده است! از جنس نرم و حساس می باشد و به سرعت تحت تاثير محيط و احساسات قرار می گيرد! هر گاه مقداری اسيد خشونت و کربنات سوزآوری به اسم «هوو» به آن اضافه شود فورا ذوب شده و به صورت بيکربنات اشک جاری می شود
+ نوشته شده توسط بابک در سه شنبه بیست و ششم تیر 1386 و ساعت
2:50 |
وقتی سختی رو به جون خرید می گفتم چرا؟
وقتی هرچه داشت و نداشت به پای من می ریخت می گفتم چرا؟ وقتی در آغوشش از گوهر وجودش بهره می بردم حالا باید بگم چرا؟ روزش ماله من بود شبش ماله من بود چه شب هایی که درد من درد اون بود من قدر تورو می دونستم و تو بیشتر به من توجه می کردی من بزرگ می شدم و اون کوچیک! من دیگه قدرشو ندونستم و اون بیشتر به من توجه می کرد آخه چرا؟ حالا که دقت می کنم می فهمم که اون مادرم بود چرا؟ چون عشق مادری داشت
+ نوشته شده توسط بابک در پنجشنبه چهاردهم تیر 1386 و ساعت
14:25 |
سلام خوبین؟{خب به من چه شما خوب هستین یا نیستین!- به قوا معروف تورو سن ننه} بعضی از بچه ها گفتن چرا دیر آپ می کنم والا چی بگم من هر چرتی که به ذهنم میاد و توی وبلاگ نمی ذارم یا بهتر بگم نمی گذارم الانم یه e-mail برای دوستم زده بودم این e-mail ماله یک سال پیش می شه این دوست عزیز رو من بعد ۶ ماه که گم و گور شده بود پیدا کردم نمی گم کیه اما یه نظر با کلاسی توی پست قبلی داده وقتی بت ID جدیدش اد کرد منو گفتم انا این همون ..... که ۶ ماه پیش گم شده بود جاتون خالی همون جا سکته زدم اساس مخم آب روغن قاطی کرد {یکی نیس این چونه ی منو ببنده} خب دیگه فعلا بای { چه خارجی} ساعتی پیش صدایم کردند؛ كه تمنای نگاهت کم شده است وصدای خسته ای درتو طنين انداز است و همهمه ای مردم را به جرم زییبایی گرفته اند و خدایا توانی هست؟ انگار ملال آور ترين زمان بازی فرا رسیده است و شکوهای عظیم در پشت پرده این بازی پنهان است و در اين ميان آدميانی هستند كه فاخر از كلمه درد به زندگي ادامه خواهند داد و ميان سر در گمی های خود دست به آشوبی عظيم زده اند و فريادی مي زنند كه گويی غمی مادرانه دارند. لحظه اي بعد صدای چرخيدن يك كليد درون قفل به گوش مي رسد و انگار مشكلات كليدی را براي باز كردن خود پيدا كرده اند و شايد ابر هايي كه به اين زيبايی هستند يك روز گريه خواهند كرد ولی مهم كليدی است كه مشكلی را حل می كند نه ابری كه غمي را تازه. همه احساس مي كنيم با باز شدن قفل راحتی را بعداز ميل كردن آفتاب ، بوق ، دود و صدا تجربه خواهيم كرد؛ اما يادمان رفته است اين جا دگر آن جا نيست و اين جا به گونه اي ديگر آفتاب ، بوق ، دود و صدا را با خود دارد و دردی را در حجمی کوچكتر اما عظيم تر از هميشه و حال بايد به سراغ نويسندگان رفت و شايد او آغوشی را برای نوشته هايش دارد ولی من چه ؟ ........... به احتمال فراوان من زنده خواهم ماند اما مهم اين است كه او مي ميرد؟او به نوشته اش و آغوش پدر و مرگ خود فكر مي كند. + نوشته شده توسط بابک در پنجشنبه هفتم تیر 1386 و ساعت
10:50 |
|
|